Aba er hat g ' sagt , er geht liaba selm , weil er an Pfarra Gabler kennt . « » Was soll denn dös helfen ? « » Ja no , daß mir halt hör ' n , ob dös sei ' derf oder net . « » Sei ' derf ! Hoscht du scho g ' spannt , daß der aufpaßt , was G ' setz und Recht is ? Bal er net derf , tuat er ' s mit Fleiß . Aba i schaug nimma zua . I nimma ! « Die letzten Worte schrie der Schuller mit lauter Stimme . Er nahm einen irdenen Topf vom Herd und warf ihn auf den Boden , daß die Scherben klirrten . Die Bäuerin wehrte ihm erschrocken ab . » Schrei do net so ! Hör ' n di ja d ' Leut ' bis auf d ' Straßen außi ! « » Vo mir aus ! De hör ' n no mehra . Bin i a Hund , den ma tratzt , daß ' s an Spaß gibt ? Wenn alles erlaubt is und gar nix verbot ' n , nacha probier ' i ' s aa und schlag ' den Kerl , daß er verzagt ! « » Sei do staad ! « » Net bin i staad . Der Herrgottsakrament , der will ' s it anderst ! Der gibt koan Ruah , bis mir z ' viel werd , bis i ' n schlag ! « » Sag do so was it ! « » Du werst scho sehg ' n , ob i dös it tua ! Und dös mirkst da , tauft werd ' s Kind net ! « » Z ' letzt muaß halt do tauft wer ' n ! « » Auf den Nama net ! « » Dös werd scho recht wer ' n. Wart no , bis da Haberlschneider kimmt ! « » Dös geht mi nix o , was der von Aufhausen sagt . Des sell g ' schiecht amal net , daß ins da Pfaff an Spottnama aufhängt . Eh ' nder muaß d ' Urschula aus ' n Haus und aus ' n Dorf . Nacha ko sie ihr ' n Bankert wo anderst tauf ' n lassen . « » Bal i dös g ' wißt hätt ' , daß du so narret werst ! Da waar ' s mir liaba , i hätt ' nix g ' sagt ! « » Da werd ' s no viel zum sag ' n geben ! Hätt ' dös Weibsbild de Schand ' it herbracht ! Moanst vielleicht , daß nix mehr nachkimmt ? Da Pfaff hat o ' g ' schoben , und der Hierangl schiabt nach ! « » Grüaß Good beinand ! « sagte eine tiefe Stimme , » Ös habt ' s an laut ' n Diskurs . « » ' ß Good , Haberlschneider . Weil ' st no da bist ! Da Bauer is ganz ausanand . « » Ja no , dös helft aa nix . Wia geht ' s Schuller ? « » Dös woaßt scho . An ganz ' n Tag schinden und plag ' n und auf d ' Nacht an Verdruß . So geht ' s bei mir . « » Dös kimmt scho wieder anderst aa . « » Bei mir net . I derf ja koan Ruah hamm . Wenn ' s a Zeitlang staad is , fangt da Pfaff ' s Hetzen o. « » Hoscht an Aufhauser troffen ? « fragte die Schullerin . » Ja , er is dahoam g ' wen . « » Was sagt er ? Müassen mir dös leid ' n ? « » Da Herr Gabler sagt , inser Pfarrer hat dös Recht net , « erzählte der Haberlschneider in seiner ruhigen Art. » Er hat an Kopf beutelt , wia ' r i eahm de Sach ' g ' sagt hab ' , und nacha hat er g ' moant , dös gibt ' s net , daß inser Pfarra dös Kind anderst hoaßt , als sei Muatta will . Allerdings , sagt er , ma soll ' s im Guat ' n abmacha , natürli , weil ma ' n an Pfarra net mit ' n Schandarm zwinga ko , daß er ' s Kind tauft . Dös müaßt ' s Ordinariat o ' schaffen , und dös dauert vielleicht z ' lang . « » Aha ! « rief der Schuller , » geht ' s wieder a so ? G ' rad so hamm s ' g ' red ' t , selbigsmal . Eigentli hat er ' s Recht net , und uneigentli kann er toa , was er mag . « » Dösmal richt ' n ma ' s scho , « erwiderte der Haberlschneider . » I net . I geh ' net von da bis über d ' Straß ' umi weg ' n dera Sach ' . « » ' s Kind kriagt sein richtigen Nam ' , werst sehg ' n ! « tröstete die Schullerin . » Was pass ' i auf dös auf ! Du muaßt it moan , daß i mi z ' weg ' n dem Kind ärger ! Aba daß der scheinheilig ' Tropf wieder o ' fangt geg ' n mi , und bohrt und hetzt . Da wer i narret . Weil er moant , i muaß wieder dasitzen und all ' s ei ' schiab ' n ! « » Du hoscht dir dös ander aa ' r a bissel z ' hart ei ' bild ' t , Schuller . I hab ' oft mit dir reden woll ' n , aba du nimmst nix o und arbet ' st di g ' rad allawei mehra in d ' Wuat eini . « » Und du red ' st di leicht , Haberlschneider . I bin net