s Zeug net beinand hamm , daß mi zuaschaug ' n muaß , wia d ' Nachbarn aufs Feld außifahr ' n - werd dös de neu Modi auf mein Hof ? « » Da bischt du schuld , Vata . « » I ? « » Vielleicht woaßt du dös nimma , was d ' ma du geschtan g ' sogt hoscht vor alle Leut ? « » Und desweg ' n saufst du heut umanand ? « » Wann du sogscht , daß i für nix bin ! « » I wer schon wiss ' n , wos i sog ' n derf ; und di wer i no kaam frag ' n müass ' n. Und moanst du ... « » Du derfst aa it all ' s sag ' n ... « » Laß mi ausred ' n , gel ! Muaß i no freundli sei , wann d ' ma du an Knecht vatreibst , der neun Johr bei mir g ' wen is ? « » I hab an Hansgirgl it vatrieb ' n. « » Na , du bischt ganz unschuldi . Dem is vo selm ei ' g ' fall ' n , daß a ganga is . « » Bal a g ' sagt hot , daß ' n i vatrieb ' n ho , na lüagt a. Soll a hergeh ' , und soll ma dös in ' s G ' sicht eini sag ' n , bal a ko . Der Leutverhetza ! « » Der hot it g ' hetzt und hot nix g ' sagt . Aba gar so alt und so dumm , wia ' s d ' mi du gern hätt ' scht , bin i halt no net , und sehg ' n tua ' r i aa no , und durch dös woaß i , daß da Hansgirgl bloß weg ' n deine ganga is . « » Ander Leut sehg ' n aa , Vata , und kinnan glaab ' n , daß da Hansgirgl weg ' n wos andern nimma bleib ' n hot mög ' n. « » Weg ' n wos ? « Lenz zuckte die Achseln . » Allssammete paßt it an jed ' n. « Der Schormayer hatte in Erinnerung an den Nachmittag ruhiger geredet , aber jetzt fuhr er wieder zornig auf . » Wann du wos zum sag ' n hoscht , nacha kimm net vo hint ' uma , und bring ' dei Sach für ! De vasteckt ' n G ' schicht ' n hamm bei mir gar koan Wert . « » Es is it leicht , vo so was red ' n. « » Na muaßt d ' gar nix sag ' n , aba so hoamli muaßt d ' as it o ' bringa woll ' n. « Lenz gab sich einen Ruck und sagte dann , indem er es vermied , den Vater anzuschauen . » Es is wohr ! Amal muaß g ' redt wer ' n , und i bi ja desweg ' n kemma . « » No außa damit ! « Der Schormayer stellte sich ans Fenster mit dem Rücken gegen seinen Sohn , und so war der eher imstand , alles vorzubringen , was er sich die langen Tage her ausgedacht hatte . » Siehgst d ' , Vata , a so geht ' s nimma um . D ' Leut veracht ' n ins ... « » Wen ? « » Ins all mitanand , weil ... weil ... « » Red no weita ! « » Weil ' s amal a Schand is , und so dumm san d ' Leut it , daß s ' dös it mirka , z ' weg ' n was d ' Zenzi üba Liachtmeß bleib ' n hot derfa ... « » Wos is denn dei Meinung , z ' weg ' n wos de bleib ' n hot derf ' n ? « Lenz stockte und wandte den Kopf nach rechts und links und zog sich den Hemdkragen weiter und sagte dann : » No ja ! Z ' weg ' n dem halt ... « » Daß du gar so g ' schamig bischt , und sagscht zu mir it dös nämli , wia zu de Leut ? « » I ho no nia wos g ' redt üba dös . « » Woher woaßt na du , daß a G ' redt umgeht ? « » Dös sag ' n oan ' d ' Leut , ohne daß mi fragt . « » No also , wos sag ' n s ' denn ? « » Daß ... daß du ' s hoscht mit da Zenzi . « » Und du glaabst dös aa ? « Lenz zuckte die Achseln . » I muaß scho glaab ' n. Du hoscht d ' as ja it g ' laugn ' t , wia dir ' s d ' Urschula fürg ' hebt hot ! « » Na , i ho ' s it g ' laugn ' t. « » Is dös na koa Schand it , daß du so oane im Haus haltst ? « » I halt s ' net z ' weg ' n dem . Ja , da muaßt du it lacha ! Dös steht dir gar it o , daß d ' mi du o ' bleckst ! « » Da soll ma ' r it lacha . Oamal hoscht d ' as , und ' s andermal hoscht d ' as it ! « » Bal mir mit anand red ' n soll ' n , tua mi net Lüag ' n straffa . Sinscht hamm ma glei ausg ' redt ! « » Ja no , na hör i halt nimma richti . « » Wiss ' n tuast d ' nix , und ei ' bild ' n tuast da z ' vui ! «