fiel der alte Prückl ein , » i woaß guat , wia dös is . I hätt ma ' s aa no a Johr übalegt , bal sie it a so bengst hätt ' . « » Auf mi muaßt d ' as it schiab ' n. Wann di da Schlag net g ' stroaft hätt ' , na hätt ' i wohl nix g ' sagt . « » Dös sell muaß aa wieda wohr sei . Mi hot ' s bös g ' habt an Ausgang Novemba , Schormoar , und a Wocha , a drei hon i gar nix mehr glaabt . « » Daß i net vergiß , « sagte der Schormayer , » i ho g ' hört , ös seid ' s weitschichti vawandt mit ' n Sedlmoar vo Arnzell . Is vo dena wer do ? « » Er it , aba sie ; er hot dahoam bleib ' n müass ' n , weil a ' r an Wehdam hot . Schaug no umi , an dem Tisch sell hockt s ' , neb ' n an Schuasta vo Pellhamm ; kennst d ' ' n scho mit seina Platt ' n. « » So , de is ? San Kinda do bei ' n Sedlmoar ? « » Zwoa Töchta . Die oa is vaheiret in Sulzemoos , und de ander is dahoam ; de hot an krumb ' n Hax ' n. « » Krumb is s ' ? « » Vo Kind auf scho . Sie hot desweg ' n it g ' heiret . « » Aha ! « » Wia kimmscht du auf ' n Sedlmoar ? Hoscht du g ' moant weg ' n Lenz ? De waar nix für eahm ; sie is scho bald dreiß ' g Johr alt und muaß vui doktern , weil s ' a G ' schwär aa hot am Hax ' n. « » Von heiret ' n und von Lenz hon i nix g ' moant . I ho g ' rad a so g ' fragt , weil z ' nachst oana g ' sagt hot , daß a ' r eahm a Holz vokaffa kunnt . « » Do hot s ' koa G ' fahr it ; zahl ' n tuat a guat , da Sedlmoar ; no , daß ziemli oa Schuld ' n do san , is ja richti , aba er haut si scho durch . « » Mi geht ' s übahaupts nix o « , sagte der Schormayer gleichgültig , nahm sich aber vor , den Tretter schön hinauszuwerfen , für den Fall , daß dieser unverschämte Mensch zu ihm kommen werde . Vor ein paar Tagen hatte ihm der einen Brief geschrieben , und da war kein Wort darin gestanden von dem Olchinger Platz für die Zenzi , aber drei Seiten lang Lobsprüche über die Tugenden und Reichtümer der Sedlmayertochter von Arnzell . Und wie man nur ein wenig genauer hinschaute , waren es lauter Lügen . Der hatte sich ' s rein vorgenommen , ihm eine übriggebliebene anzuhängen und sich noch brav zahlen zu lassen . » Bischt d ' it guat aufg ' legt ? « fragte die alte Prücklin . » I ? Mir feit gar nix . « » Werst d ' halt heut oft an dei Bäurin denga müass ' n ? Dös ko ma sich ei ' bild ' n. « » Ja ... ja . Aba jetzt wer i mi a bissel zu ' n Burgamoaschta umi hocka . Pfüad Good dawei ! « - » G ' freut di ' s Tanz ' n gar it ? « fragte die Schneiderin den Lenz , der mit finsterem Gesicht seinen Stuhl zwischen sie und die Ursula geschoben hatte . » Na , zu so wos bin i net aufg ' legt . « » Laß da ' s do it gar a so o ' kenna ! « mahnte die Ursula . » Sei no du z ' fried ' n ; du hoscht jetzt dein ' Will ' n und ziagst als Bäurin auf . Da ko ' scht du g ' scheit red ' n. « » I sag ' s grad , wei da Vata scho a paarmal herg ' schaugt hot . « » Lass ' n herschaug ' n ! Muaß i G ' sichta schneid ' n , wia ' s eahm paßt ? « » I vasteh an Lenz guat « , sagte die Schneiderin . » Woaßt , d ' Urschula is guat troffa ; de helfat jetzt bald zu ' n Alt ' n. « » I helf gar it zu eahm ; dös muaßt d ' it sag ' n ; aba ' s z ' kriag ' n hot a koan Wert it . « » Du hoscht recht ; und vo Hirtlbach bis auf Kollbach umi braucht ma ' r aa net streit ' n. « » Pst ! « machte die Schneiderin . » Gebt ' s auf d ' Leut Obacht ! « » Und auf meina Hozet werst d ' ma na do koan Krach it macha ? « » I mach da koan ; und dös liabst waar ma , i waar gar it herganga . « » Do hättst d ' überalln an Vadruß aufg ' hob ' n « , begütigte die Schneiderin . » Auf a bissel mehra geht ' s nimma z ' samm . Und , is wohr aa , i paß gar it her . Zu de Bursch ' n mog i net , und zu den Bauern g ' hör i net . « » No , Lenz , in dein ' Alta müass ' n de mehrer ' n dahoam an Deanstbot ' n macha . « » Ja , aba sie sehg ' n an Ehrbarkeit und hamm a G ' wißheit , daß s ' scho