no g ' hört , und ... « » Hot sie g ' sagt ? « » Ja , und daß ' s übahaupt so Leut gibt , de wo si auf dös ei ' spreiz ' n , daß s ' eahna nix sag ' n lass ' n. Und durch dös waar ' s vielleicht bessa g ' wen , bal mi koan Streit gar it g ' habt hätt ' n. « » Hättst halt dei Mäu g ' halt ' n , na hätt i nix g ' wißt ; hintadrei kimmst jetzt mit da G ' scheitheit ! « » Desweg ' n muaßt as du it no irga macha ; und bal ' s jetz no mal an Krach gibt , werst d ' sehg ' n , da bringst an Vata ganz ausanand . « » I ho koa Wort nimma g ' sagt , die ganze Zeit her , aba heunt is Liachtmeß , und die Loas muaß weg . « » Du hoscht ja recht , es is schiach gnua , daß er s ' it geh ' laßt ; aba moanst , er tuat ' s , bal du heunt aufmahrig werst ? « » Na woaß a do , was i mir denk . « » Dös woaß a ' r a so . Wos hoscht denn du davo ? Dös geht na wieda , wia ' s letztmal , daß a dir sagt , du bischt it Herr , und bal ' s da ' r it g ' fallt , ko ' scht geh . « » Also , i muaß ma dös g ' fall ' n lass ' n ? « » Wart ' n sollst ... « » Bis du aus ' n Haus bischt , gel ? « » Z ' weg ' n dem gar it ; aba red ' st d ' halt selm mit ' n Basel . « Lenz setzte sich und preßte die Hände zwischen den Knien zusammen . » Daß i zuaschaug ' n muaß wia ' r a Lausbua , und derf mi net rüahr ' n ! Liaba waar i Knecht ; na durft ' i do ' red ' n , bal ma wos it g ' fallt , und gang mi aa nix o , kunnt g ' schehg ' n , wos möcht ! So muaß i oiwei in da Angst leb ' n , daß d ' Leut hinterrucks lacha und dös ganz Haus schlecht macha und a niada mi grad für an Buam o ' schaugt , auf den it aufpaßt werd . « » Wos kinnan denn d ' Leut red ' n ? De wiss ' n ja nix . « » Na , gar nix . Dös hoscht scho du g ' macht , daß si de guat untahalt ' n kinnan über ins . « - » I ? « » Jawoi . Wo mi d ' Zollbrechtin dawischt , red ' t s ' mi dumm o und hot ihr ' n Jamma und ihr Wehleidigkeit mit mir . Moanst , daß de grad zu mir was sagt ? « » I hon ihr aba nix vazählt ! « » Hör ma ' r auf ! Ös Weibsbilda kinnt ' s ja ' s Mäu it halt ' n , aa net , bal ' s mögt ' s. « » De soll amal herkemma und soll sag ' n , daß i ihr wos vazählt hab . Dös waar ma scho z ' dumm , bal de a so lüagt . « » Na hot s ' as aus da Luft ? « » Wos woaß denn i , wo s ' as her hot ? De ko si denka , wos s ' mag , aba dös braucht s ' it sag ' n , daß i g ' ratscht hab . Weil dös durchaus it wohr is . De soll herkemma und soll dös behaupt ' n. « » A was ! Und is aa ganz wurscht , ob sie ' s vo dir oder vo ander Leut hot ; aba mi müass ' n staad sei , weil ' s wohr is . Vorgeschtern hot s ' as daher bracht , daß dös Mensch bei ' n Alt ' n in Holz draußd g ' wen is . « » Dös hoscht ja du g ' wißt . « » Scho ; aba daß s ' zu ' n Arbet ' n außi is , glaab ' n d ' Leut it . Da lachan schö hoamli . « » Jessas na ! Wann no dös amal an End ' hätt ! « » Kimmt drauf o , wos für oans . Vielleicht kriag ' n ma no a sauberne Stiafmuatta . « » Geah ! So was mag i gar it hör ' n. Und dös sell muaß aa wohr sei , Lenz : sei den selbinga Mal hon i nia mehr wos g ' spannt . « » Vielleicht geht a nimma mit de g ' nagelt ' n aufi , und schliaft strumpfsöckli umanand . « » I höret ' n scho ; muaßt it moan , daß i dös it spannet . « » Treibt a ' s , wia ' r a mog ; umasinscht hot er s ' it do lass ' n. « Ursula horchte . » Sei staad jetzt , « sagte sie hastig , » er kimmt ! « Der Schormayer war im Hausflötz . Da stand Lenz auf und ging ohne Gruß an ihm vorbei in den Hof . » Wos hot ' n der ? « fragte der Alte . » Macht a G ' sicht , als wenn eahm d ' Henna ' s Brod g ' numma hätt ' n. Hot ' s wos geb ' n ? « » Na ! « log die Ursula . »