wei i dös scho siech , daß di du weglaugna willscht . « » Ja no ! Moanst , i zahl für an andern ? « Zenzi hob den Kopf rasch in die Höhe . » Wos für an andern ? « » Werst scho anort mit oan z ' toa g ' habt hamm ! Was woaß i ? « » Bal ' s d ' as it woaßt , muaßt d ' as aa ' r it sag ' n. « » Weil i ' s net glaab , daß i mit mein Rausch do auf ' s erstmal scho da Vata sei müaßt . « » Dös werd si wohl aufweis ' n , weil mi d ' Zeit aa woaß . « » Vo dem is nix bekannt , daß mi ' s auf oan Tag sag ' n ko . « » Bring ma halt oan her , der wo dös mit Recht ' n behaupt ' n ko , daß i mit eahm beinand g ' wen bi . « » Zenzi , valaß di it z ' viel auf dös ! So was kimmt gern auf . « » Bei mir kimmt gar nix auf , weil nix aufkemma ko . « » Net , moanst d ' ? « » Na , durchaus gar it , und da kon i a niad ' n Eid schwiarn . « » Aba meini Zeug ' n kinnan aa schwiarn , daß i durchaus b ' suffa g ' wen bi . « » Dös werd na ' s G ' richt scho ausmacha ; und jetzt geh ' n i , und i ho ma ' s glei denkt , daß ' s a so kimmt ... « Zenzi wandte sich langsam um und ging erst zögernd und dann schneller den Waldweg hinunter . Sie war nicht weit gekommen , als der Schormayer laut pfiff und sie beim Namen rief . Da blieb sie stehen und schaute rückwärts . » Wos willscht no ? « » Geh nomal her ! « » Z ' weg ' n wos denn ? « » Geh no her ! I sag da ' s scho . « Seine Stimme klang ruhiger , und sie kam gehorsam zurück . Er hatte den Fuß auf einen Baumstamm gestellt und schaute in Gedanken verloren zu Boden . Schüchtern fragte sie wieder . » Was willscht d ' ma denn no sag ' n ? « Der Schormayer redete nun beinahe sanft und mit Güte . » Siehgst , i will koan Prozeß g ' wiß it , und i moan , wir kinnan da aa ' r in Guat ' n ausanand kemma . Aba dös derfst d ' ma ' r it übl nahm , daß mi dös vadriaßt , wann i z ' weg ' n dera oan ' Dummheit ganz und gar an Vata macha müaßt . « Zenzi gab keine Antwort . Er stimmte seinen Ton noch um eins milder . » Schaug , für di is dös aa koa Vorteil , bal ' s du g ' rad an alt ' n Mensch ' n hernimmscht , und no dazua dein Bauern , weil dir dös d ' Leut ganz schlecht ausleg ' n. Bal ' s du aba an junga Bursch ' n aufweist , na is dös für di vui bessa ; wei ' di der villeicht aa heiret ' , und wei ' dös übahaupts schöna ausschaugt . Hoscht d ' denn gar koan ? « » Na , Baua ! G ' wiß it ! Bal i da ' s amal sag . « » Du b ' stehst ma ' s halt net ei ! Aba du moaßt it moan , daß i di zu dein ' Schad ' n frag , und daß i nacha bei ' n G ' richt den selbinga o ' gab . Dös is durchaus net da Fall . Dös sell ko ' scht da leicht ei ' bild ' n , daß i mi it für ' s G ' richt hi ' stell und üba d Vataschaft streit wia ' r Deanstknecht . I moan da ' s guat , und is ja besser aa , wann mir zwoa z ' sammhelfan , daß si de G ' schicht no guat ausgeht . Du derfst ma ' s g ' wiß sag ' n , was für an Bursch ' n daß d ' g ' habt hoscht . « Zenzi schaute ihren Herrn ehrlich an und gab aufrichtig Antwort : » Siehgst , i tat da ' s gern sag ' n , bal i oan g ' habt hätt ' . Aba es hot si it auftroffa ... « » Geah zua , so a sauber ' s Madl wia du werd na leb ' n wia ' r an alta Betschwesta ! « » Mi sagt it vo dem , und dös laugn ' i aa gar it , daß i früherszeit ' n mit an Bursch ' n was z ' toa g ' habt ho , aba dös is scho a guate Zeit her , und in Kollbach übahaupts it ... « » Wia lang is na dös her ? « » Ja , weit über ' s halbi Johr , und der lasset si ' s wohl net g ' fall ' n , bal i eahm o ' geb ' n tat . « » B ' sinn di no a wengl , vielleicht is ' s do it so lang her . « » Bal i da ' s sag , Baua , daß ' s a so is . I bin unta ' n Johr bei dir ei ' g ' stanna , in der Arndt , und seit dera Zeit woaß i von koan ' Mannsbild nix mehr . « » Du moanst vielleicht , i möcht mi von Zahl ' n