muaßt d ' nix glaab ' n , Limmer . Da trink amal ! « » G ' segn ' s Good , Schormoar ! « » ' s Wohlsei ! « » Du , hoscht da vielleicht an anderne aufganga ? « » Na . « » Du Schlaucherl , du sagst ma ' s grad it ! « » I tat da ' s aa it sag ' n. « » Na werd ' s scho a so sei ? « » Es is it a so , aba du brauchst mir nix glaab ' n. « » Kreuz Teufi ! De werd d ' Trentsch ' n hänga lass ' n , bal i ' s ihr sag ! « » Dös tuat nix . Sie ziagt s ' scho wieda ' r aufi . « » Ja , ja . No also , zu ' n macha is nix ? « » Na , gar nix . « » Nacha pfüat di Good ! « » ' s Good , Limmer ! « » Du , Schormoar , daß i net vagiß : da Buachberger vo Glonn treibt ' s nimma lang . « » So ? « » Er rasselt a so bei ' n huast ' n , woaßt , als wia wenn a ' r a Kett ' n aufaziahgat , und des sell is a schlecht ' s Zoacha . « » Dös is zwider für eahm , aba i kenn eahm ja gar net . « » Dös is do der selbige , vo dem die Kaltnerin ihre dreitausad Markln irbt ! « » Ah so ! Na , sie werd ' s braucha kinna , bal s ' den Hof wirkli kafft . « » I ho gmoant , du kunnt ' st vielleicht mehra Gusto drauf hamm , bal sie dös Geld kriagt . « » I hon koan Gusto durchaus gar it . « » Nacha is g ' feit ; dös siech i scho . « » Weit g ' feit , Limmer . Pfüat di . « » ' s Good , Schormoar ! « Hansgirgl hatte aufmerksam zugehört und blinzelte lustig , wie er sah , daß der Bauer in sich hineinlachte . » Hoscht ' n geh ' hör ' n ? « fragte ihn der Schormayer . » Er is scho so laut auftret ' n , daß ma ' s hör ' n hat müass ' n. Was is denn dös für oana ? « » Vo Weichs is er ! Hat a ganz a nett ' s Sach . « » Hätt ' er schmus ' n mög ' n bei dir ? « » Ja , a wengl . Da kunnt i no mal glückli wer ' n , Hansgirgl . « » Muaß dir aba net recht drum sei , was i g ' spannt hab . « » Bei dera net . « Der Schormayer trank und wischte sich lachend das Maul ab . » Hansgirgl , um de tatst di du aa ' r it reiß ' n. « » Is s ' so schiach ? « » Schiach wia ' r a Nachteul ' n und hantig wia ' r a sauer ' s Bier . « » Na pfüad di Good ! « » Dös sell hon i mir aa denkt . « » Daß sie aba so viel Glaab ' n auf di hot ? « » Vielleicht kimm i ihr so dumm für ; ha-ha ! Da kunnt ' st d ' hi ' wern ! Ganz bocknarrisch is sie auf mi , sagt da Limmer . Dös möcht i g ' hört hamm , was eahr da Tretter all ' s aufbund ' n hat ! « » Is der beteiligt bei dera Sach ? « » Er möcht si halt an Kupp ' lpelz vodean ' . « » Hoscht du an Sinn , daß d ' no ' mal heiretst , Bauer ? « » It gern . « » Dös hätt i mir a so denkt ; was tatst denn du mit an Wei , wo ' s d ' de zwoa Kinda hoscht ? « » Vo dem will i net sag ' n ; bal ma ' s guat derratet , waar ' s dös schlechtest no it . « » Ja , ja , dös sell gib i zua . « » Aba um ' s derrat ' n is ; und daneb ' n tapp ' n waar halt scho ganz z ' wider . Es müaßt allssammete stimma . « » Nacha hat dem sei Red do a bissel a Hoamat g ' habt ? « » An Limmer moanst ? Ah , da is koa dro ' denka ; dös is a Viecherei g ' wen , sinscht gar nix . Na , i moan grad a so : bal ma si ' s oft übaleget , waar ' s dös dümmst ' net . « » Ja , ja . « » Brauchst aba nix red ' n üba dös , Hansgirgl . Net , daß mir da no a Schmarrn o ' grührt werat dahoam . I hon a so d ' Ohr ' n voll gnua . « » Vo mir aus werd nix g ' redt ; i vabrenn mir ' s Mäu net . « » Dös denk i mir aa . Bischt ja lang gnua bei mir , daß d ' auf meina Seit ' n steh ' kunnt ' st . « » Da feit si nix , Bauer . « » I hon di aa allawei für dös o ' gschaugt , Hansgirgl , und sinscht hätt ' i wohl it a so g ' red ' t mit dir . « Der Schormayer war mitteilsam geworden . In der langen Zeit hatte er sich nie was vom Herzen heruntergeredet , sondern alles in sich